Hreczanyki nie są zwykłymi mielonymi z dosypaną kaszą. To danie z pogranicza, mocno związane z Bieszczadami, okolicami Sanoka, kuchnią łemkowską, bojkowską i dawną kuchnią kresową. Sama nazwa pochodzi od „hreczki”, […]
W Jeleśni, Koniakowie czy pod Istebną takie kluski nie były daniem „na spróbowanie”, tylko porządnym jedzeniem po robocie. Po całym dniu przy zwożeniu drewna ze skrajnic człowiek nie szukał pianki, […]
Pampuchy na słono nie wybaczają dwóch rzeczy: zbitego ciasta i wodnistego dodatku. Sama kluska jest delikatna, lekko sprężysta i chłonna, więc potrzebuje czegoś wyrazistego — gęstego sosu mięsnego, kwaśnej duszonej […]
Kulesza nie jest po prostu „kaszą na gęsto”. W prawdziwie dawnym wydaniu bliżej jej do zwartej, zaparzanej masy z mąki gryczanej, żytniej, pszennej albo kukurydzianej, którą trzeba było porządnie ubić, […]
Lemieszka wygląda skromnie, ale tu nie ma miejsca na przypadek. To nie jest zwykła mąka rozmieszana w wodzie, tylko gęsta, zaparzana masa, którą trzeba najpierw dobrze przeparować, a dopiero później […]
Fuczki mają sens tylko wtedy, gdy czuć w nich kiszoną kapustę, a nie samo ciasto. To nie są placki, które mają być neutralnym dodatkiem do obiadu. Mają być kwaśne, chrupiące […]
Prażuchy robi się z ziemniaków i mąki, ale to nie jest zwykłe puree zagęszczone na szybko. W dobrej wersji mąka musi się zaparzyć na gorących, parujących ziemniakach, a potem zostać […]
Szandar to ciężka, pachnąca ziemniakami i skwarkami babka ziemniaczana z mięsem, która nie udaje lekkiej kolacji. Ma być konkretna: rumiana z wierzchu, wilgotna w środku, z wyczuwalnymi kawałkami wieprzowiny i […]